Στη σκιά του επικείμενου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, το πολιτικό κλίμα στο κόμμα όχι μόνο δεν δείχνει να ομαλοποιείται, αλλά -αντιθέτως- φαίνεται να πυροδοτεί την ούτως ή άλλως έντονη εσωκομματική διαμάχη, που πλέον φτάνει ακόμη και μέχρι τη δημιουργία «σκηνικού διαγραφών» απέναντι σε στελέχη που τολμούν να διαφοροποιούνται από την επίσημη γραμμή.
Εσωκομματική πίεση και στοχοποίηση Δούκα
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της τελευταίας περιόδου -κι εν μέσω της φιλολογίας που έχει αναπτυχθεί γύρω από το συνέδριο- κομματικά στελέχη που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο, Νίκο Ανδρουλάκη, μοιάζουν να στοχοποιούν τον Χάρη Δούκα, με δηλώσεις που υποδηλώνουν ότι το θέμα μάλλον αρχίζει να παίρνει διαστάσεις.
Συγκεκριμένα, ο Αντιπεριφερειάρχης Κρήτης -και πάντοτε έμπιστος της Χαριλάου Τρικούπη- Σταύρος Τζεδάκης κατηγόρησε, με ανάρτησή του, τον Χάρη Δούκα ότι «υπονομεύει καθαρότατα και απροκάλυπτα τον Πρόεδρο και βεβαίως κάνει μεγάλη ζημιά στο ΠΑΣΟΚ», αφήνοντας προφανέστατα -με όσα έγραψε- ανοικτό και το ενδεχόμενο διαγραφής του, αν συνεχίσει να εκφράζει διαφοροποιημένες θέσεις.
Την ίδια ώρα, το ίδιο επιθετικός εναντίον του Δημάρχου Αθηναίων εμφανίζεται και ο βουλευτής Ρεθύμνου -και φίλος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ- Μανόλης Χνάρης, χρεώνοντας στον Χάρη Δούκα ότι «συνεχίζει την εσωστρέφεια» και προτρέποντάς τον «να ασχοληθεί περισσότερο με τον Δήμο Αθηναίων». Αντίστοιχη κριτική στον Χάρη Δούκα ασκεί και το παλαιό στέλεχος, Γιάννης Σουλαδάκης.
Οι θέσεις του Δούκα και τα αιτήματα για το συνέδριο
Στο επίκεντρο όλης αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκονται οι θέσεις που κατέθεσε ο Χάρης Δούκας για το συνέδριο, μεταξύ των οποίων η έγκριση ψηφίσματος με σαφή δεσμευτική θέση εναντίον οποιασδήποτε μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, καθώς και η εγκαθίδρυση προκριματικών εκλογών για την επιλογή των υποψηφίων βουλευτών, θέματα που αναδεικνύουν μια διαφορετική προσέγγιση από αυτή που επιδιώκει η ηγεσία προκειμένου να ελέγξει απόλυτα τόσο τη σύνθεση της επόμενης κοινοβουλευτικής ομάδας, όσο και τις μετεκλογικές συνεργασίες (άσχετα, προφανώς, με αυτά για τα οποία «δεσμεύεται» σήμερα -στα λόγια). Οι διαφοροποιήσεις αυτές, αν και εκφράζουν τον υπαρξιακό προβληματισμό για την πορεία του κόμματος, τελικά φαίνεται ότι έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην ηγεσία, που επιλέγει να αντεπιτεθεί με το κλασικό επιχείρημα (που γνωρίζει ότι «περνάει» σε μερίδα ψηφοφόρων) ότι η διαφωνία τροφοδοτεί την εσωστρέφεια και υπονομεύει τη συνοχή.
Η περίπτωση Γερουλάνου και η διάχυτη αμηχανία
Παράλληλα με την κριτική προς τον Δούκα, στο επίκεντρο της συζήτησης έχει βρεθεί και ο Παύλος Γερουλάνος, με αναφορές ότι μια αντίστοιχη διαδικασία «στοχοποίησης» θα μπορούσε να επεκταθεί και προς αυτόν, αν συνεχιστούν οι δημόσιες διαφοροποιήσεις του. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, υπάρχουν «τροχιοδεικτικές βολές» και προς την πλευρά του, σχετιζόμενες με παλαιότερες θέσεις του για τη λεγόμενη «βελόνα που δεν ξεκολλάει».
Όπως σχολιάζουν, πάντως, πολιτικοί αναλυτές, το ουσιαστικό ερώτημα που τίθεται στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ δεν αφορά μόνο σε πρόσωπα ή εσωκομματικές πειθαρχίες, αλλά στο αν το ΠΑΣΟΚ θα επιλέξει να κινηθεί με όρους νίκης την επόμενη μέρα και ποιος μπορεί να ηγηθεί καλύτερα αυτής της προσπάθειας. Και αυτό το μεγάλο διακύβευμα ξεπερνά σε όγκο θέματα ελέγχου και διαχείρισης της εσωτερικής αμφισβήτησης.