Αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αποκάλυψε ότι αποφάσισε να αυξήσει περαιτέρω τους δασμούς στην Ελβετία, επικαλούμενος τον τρόπο με τον οποίο του μίλησε Ελβετή αξιωματούχος κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας.
Σε συνέντευξή του στο Fox Business, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι αρχικά είχε επιβάλει δασμούς 30% στα ελβετικά προϊόντα. Ωστόσο, όπως υποστήριξε, μετά από «επείγον τηλεφώνημα» από την Καρίνα Κέλερ-Σούτερ, μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, αποφάσισε να αυξήσει το ποσοστό στο 39%.
Ο Τραμπ ανέφερε ότι θεώρησε τον τόνο της συνομιλήτριάς του «επαναλαμβανόμενο» και «επιθετικό», αν και, όπως είπε, ήταν ταυτόχρονα ευγενικός. Στην αφήγησή του σημείωσε: «Έβαλα δασμό 30%, που είναι πολύ χαμηλός. Μετά δέχθηκα ένα επείγον τηλεφώνημα από, νομίζω, την Πρωθυπουργό της Ελβετίας, και ήταν πολύ επιθετική αλλά ευγενική, αλλά πολύ επιθετική. Έλεγε: “Κύριε, είμαστε μια μικρή χώρα. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό”. Δεν μπορούσα να της κλείσω το τηλέφωνο».
Η αναφορά σε «πρωθυπουργό» προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς η Ελβετία δεν διαθέτει ούτε πρωθυπουργό ούτε εκτελεστικό πρόεδρο. Η χώρα διοικείται συλλογικά από επταμελές Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, στο οποίο η Κέλερ-Σούτερ είναι μέλος.
Ο Τραμπ υποστήριξε επίσης ότι η Ελβετία εμφανίζει εμπορικό έλλειμμα ύψους 42 δισεκατομμυρίων δολαρίων έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι εξάγει προϊόντα στις ΗΠΑ «σε βαθμό που δεν θα μπορούσε κανείς να πιστέψει». Όπως είπε: «“Όχι, όχι, είμαστε μια μικρή χώρα”. Ξανά και ξανά και ξανά. Δεν μπορούσα να της κλείσω το τηλέφωνο, οπότε ήταν 30%. Και δεν μου άρεσε πραγματικά ο τρόπος που μας μίλησε και έτσι, αντί να της δώσω μείωση, το ανέβασα στο 39%».
Οι δηλώσεις αυτές έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενες τοποθετήσεις του Τραμπ, όπως εκείνες στο World Economic Forum στο Νταβός, όπου είχε εμφανιστεί αβέβαιος σχετικά με τη μορφή διακυβέρνησης της Ελβετίας.
Η νέα αύξηση των δασμών αναμένεται να επιβαρύνει περαιτέρω τις εμπορικές σχέσεις ΗΠΑ – Ελβετίας, με αναλυτές να επισημαίνουν ότι η δημόσια σύνδεση μιας εμπορικής απόφασης με το ύφος μιας τηλεφωνικής συνομιλίας δημιουργεί ερωτήματα για τα κριτήρια άσκησης εμπορικής πολιτικής.