Το μυστήριο γύρω από τον θάνατο των πέντε Ιταλών που έχασαν τη ζωή τους εξερευνώντας ένα υποβρύχιο σπήλαιο στις Μαλδίβες, φαίνεται πως έλυσε μία ομάδα έμπειρων Φινλανδών δυτών. Τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως γύρο από την τραγωδία είναι αποκαλυπτικά.
Οι πέντε Ιταλοί δύτες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια εξερεύνησης υποθαλάσσιων σπηλαίων στις Μαλδίβες. Μία ομάδα έμπειρων δυτών από τη Φινλανδία, που συμμετείχε στην επιχείρηση ανάσυρσης των σορών, εκτιμά πλέον ότι οι Ιταλοί ίσως ακολούθησαν λάθος διάδρομο στην προσπάθειά τους να βγουν από το σπήλαιο, οδηγούμενοι σε αδιέξοδο χωρίς δυνατότητα διαφυγής.
Η σορός του εκπαιδευτή Τζανλούκα Μπενεντέτι εντοπίστηκε κοντά στο στόμιο του σπηλαίου Thinwana Kandu την ημέρα της εξαφάνισης, ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις σοροί – με την ανάσυρση των τελευταίων δύο την Τετάρτη (20.05.2026) να ολοκληρώνει τις προσπάθειες– βρέθηκαν στον τρίτο και τελευταίο θάλαμο του σπηλαίου, σε βάθος περίπου 50 μέτρων. Στην ομάδα των πέντε Ιταλών δυτών συμμετείχαν η Μόνικα Μοντεφαλκόνε, καθηγήτρια θαλάσσιας βιολογίας με πολυετή εμπειρία, η κόρη της, Τζόρτζια Σομακάλ, δύο ερευνητές, οι Φεντερίκο Γκουαλτιέρι και Μουριέλ Οντενίνο, και ο εκπαιδευτής τους με έδρα τις Μαλδίβες, ο Μπενεντέτι.
Οι επαγγελματίες δύτες που ανέσυραν τις σορούς, εργαζόμενοι για τον οργανισμό DAN Europe – έναν ερευνητικό οργανισμό αφιερωμένο στην υγεία και την ασφάλεια των δυτών – εντόπισαν τους Ιταλούς εγκλωβισμένους σε έναν διάδρομο που κατέληγε σε τυφλό σημείο (αδιέξοδο) μέσα στο σύμπλεγμα του σπηλαίου. Η Διευθύνουσα Σύμβουλος της εταιρείας, Λάουρα Μαρόνι, δήλωσε στην La Repubblica: «Δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής από εκεί».
Καρέ καρέ οι δραματικές στιγμές
Όπως εξήγησε η Μαρόνι στην ιταλική εφημερίδα, οι Φινλανδοί δύτες διαπίστωσαν ότι το σπήλαιο κοντά στην Αλιμάθα ξεκινά με έναν πρώτο μεγάλο, πολύ φωτεινό θάλαμο με αμμώδη πυθμένα.
Στο τέλος αυτού του χώρου υπάρχει ένας διάδρομος όπου το φως είναι ελάχιστο, αλλά «η ορατότητα, με τη χρήση τεχνητού φωτισμού, ήταν εξαιρετική».
Ο διάδρομος αυτός έχει μήκος σχεδόν 30 μέτρα και πλάτος 3 μέτρα, οδηγώντας σε έναν δεύτερο θάλαμο του σπηλαίου, ο οποίος είναι ένας μεγάλος, κυκλικός χώρος χωρίς φυσικό φως.
Μεταξύ του διαδρόμου και του δεύτερου θαλάμου υπάρχει ένας αμμόλοφος.
Η πρόσβαση στον δεύτερο θάλαμο πάνω από τον αμμόλοφο είναι εύκολη, όμως, όταν παέι κάποιος να αποχωρήσει, ο αμμόλοφος μοιάζει σχεδόν με τοίχο, κρύβοντας τον πραγματικό διάδρομο εξόδου.
Στα αριστερά αυτού του αμμόλοφου υπάρχει ένας άλλος διάδρομος, μήκους μόλις λίγων δεκάδων μέτρων.
«Τα σώματα των δυτών βρέθηκαν όλα στο εσωτερικό του, σαν να τον είχαν μπερδέψει με τον σωστό», σημειώνει το δημοσίευμα.
Αν πήραν αυτόν τον διάδρομο κατά λάθος, «τότε θα ήταν πολύ δύσκολο να επιστρέψουν, ειδικά με την περιορισμένη παροχή αέρα», εξήγησε η Μαρόνι.
Οι δύτες χρησιμοποιούσαν κοινές φιάλες, πράγμα που σημαίνει ότι, σε αυτό το βάθος, είχαν ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή τους για να επισκεφθούν το δεύτερο σπήλαιο.
«Μιλάμε για 10 λεπτά, ίσως και λιγότερο», δήλωσε.
«Το να συνειδητοποιείς ότι η διαδρομή είναι η λάθος και να έχεις λίγο αέρα, ίσως αφού έχεις πάει μπρος-πίσω, είναι τρομακτικό. Τότε αναπνέεις γρήγορα και η παροχή αέρα μειώνεται», συμπλήρωσε.
