Σε μια εξομολόγηση ψυχής και με αφοπλιστική ειλικρίνεια προχώρησε η Χάρις Αλεξίου, μιλώντας για τη ζωή, τον έρωτα και τη σπουδαία καλλιτεχνική της διαδρομή σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Antivirus». Παράλληλα, αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς της ενώ μίλησε και για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια.
Έχοντας κερδίσει την καθολική αναγνώριση στο ελληνικό τραγούδι, η Χάρις Αλεξίου βλέπει σήμερα πολλά νέα παιδιά να αναφέρονται σε εκείνη χρησιμοποιώντας τη λέξη «μάνα». Η ίδια αποδέχεται με θέρμη αυτόν τον ρόλο, χωρίς ωστόσο να κρύβει και τις δικές της ανθρώπινες αδυναμίες. Όταν κλήθηκε να αυτοπροσδιοριστεί, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Θα έλεγα ότι είμαι μάνα. Μου αρέσει να είμαι μάνα για πολλούς. Έχω έναν γιο αλλά αισθάνομαι ότι έχω πολλά παιδιά και υπάρχουν πολλά παιδιά που με λένε μάνα. Το έχω αυτό της μάνας, με τα καλά της και με τα κακά της. Το “ζακέτα να πάρεις” το λέω. Μάνα που θέλει να είναι ερωτευμένη, φίλη, αδερφή. Και είμαι και τσογλάνι μερικές φορές. Γιατί την ώρα που μου τη βαράει, μου αρέσει να σηκώνομαι και να κάνω το δικό μου, αυτό που δεν έκανα στη μάνα μου».
Ο έρωτας παραμένει διαχρονικά ο μεγάλος πρωταγωνιστής στη ζωή της, με την ίδια να παραδέχεται πως η επίδρασή του πάνω της είναι καθολική. «Απόλυτο. Θα έλεγα πως ήμουν πολύ ερωτιάρα. Ερωτευόμουν πάρα πολύ και πολύ δυνατά. Μπορούσα να σκάσω, να εκραγώ από τον έρωτα. Και πόσο ωραίο είναι που παντρεύτηκα από έρωτα. Τον άνθρωπο που είχα ερωτευτεί. Γιατί ο έρωτας είναι μία ανάγκη για κάτι που δεν τελειώνει ποτέ. Ακόμη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου», εξομολογήθηκε.
Απαντώντας μάλιστα, στο αν το συναίσθημα αυτό αποτελεί το βασικό καύσιμο για την καλλιτεχνική δημιουργία, η σπουδαία ερμηνεύτρια σημείωσε: «Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι κρατάει τον άνθρωπο ζωντανό, μαλακό, υγρό. Στεγνώνει ο άνθρωπος χωρίς τον έρωτα. Μπορείς να ερωτεύεσαι τα πάντα. Με πράγματα, με καταστάσεις. Σημασία έχει να υπάρχει ο έρωτας στη ζωή σου, γιατί ο έρωτας είναι ομορφιά, φέρνει τη γέννηση του ωραίου. Κι εγώ θέλω να γεννιούνται ωραία πράγματα για να μπορώ να τα ερωτεύομαι».
Η κουβέντα στράφηκε και στο παρελθόν, στις ρίζες της και στην απότομη ενηλικίωση που βίωσε όταν στην ηλικία των 8 ετών αναγκάστηκε να αφήσει τη Θήβα για να εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα. «Συνέβη γιατί ήταν να συμβεί. Δεν το λέω όμως τόσο μοιρολατρικά. Ήρθα στην Αθήνα 8 ετών. Ξεριζωθήκαμε. Βαριά λέξη, αλλά στην ουσία ναι» θυμάται η Χάρις Αλεξίου, περιγράφοντας τη μετάβαση που άλλαξε τη μοίρα της οικογένειάς της: «Φύγαμε από το πατρικό μου στη Θήβα. Αρρώστησε ο μπαμπάς μου. Η μητέρα μου αναγκάστηκε από εκεί που ήταν μία νοικοκυρά στο σπίτι της, να βγει να εργαστεί και να μας φέρει στην Αθήνα. Έτσι μπήκαμε πολύ γρήγορα στη ζωή της πόλης και στην αγριάδα της. Μακριά από τις ασφάλειές μας, από τους συγγενείς μας, από το σόι, αλλά και από τον έλεγχό του».