Άρθρο του πρώην υπουργού, Τρύφωνα Αλεξιάδη
Οι πρόσφατες εξαγγελίες για δημιουργία δύο τουλάχιστον νέων κομμάτων προκαλούν ερωτήματα τα οποία θα προσπαθήσω να κωδικοποιήσω και να συμβάλω στον αναγκαίο διάλογο.
- Είναι κοινός στόχος το τέλος του καθεστώτος Μητσοτάκη και η απώλεια κυβερνητικής προοπτικής της Ν.Δ. (έστω και με άλλον ηγέτη); Το ΚΚΕ έχει σαφή θέση ότι δεν το ενδιαφέρει το θέμα και απ’ ό,τι διάβασα την ίδια θέση έχει και τμήμα της Νέας Αριστεράς (με το ίδιο ή άλλο σκεπτικό). Το μοναδικό κόμμα το οποίο (επί προεδρίας Αλέξη Τσίπρα) έχει καταθέσει πρόταση για ενότητα προοδευτικών δυνάμεων με κοινό πρόγραμμα, ψηφοδέλτιο κ.λπ. είναι ο ΣΥΡΙΖΑ (όταν μάλιστα τα στελέχη της Νέας Αριστεράς ήταν μέλη του). Το ζήτημα λοιπόν είναι απλό: Στις επόμενες εκλογές, νέα και παλιά κόμματα θα καταγράψουν μικρά ή μεγάλα ποσοστά, μακριά από κυβερνητική προοπτική ή θα αγωνιστούμε να ενώσουμε, να δώσουμε κυβερνητική προοπτική χωρίς ηγεμονίες, δόγματα και μικρομεγαλισμούς; Να το κάνω λιανά και ξεκάθαρο. Ποιος θα πάρει τον… μουτζούρη για πιθανή παραμονή Μητσοτάκη στο Μαξίμου;
- Από την κ. Καρυστιανού, δυστυχώς, έχουμε εκφορά πολιτικού λόγου που χαϊδεύει δεξιά και ακροδεξιά ακροατήρια. Απογοήτευση σίγουρα για όσους αγωνιστήκαμε μαζί της, την υπερασπιστήκαμε δημόσια στις χυδαίες επιθέσεις του καθεστώτος και στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών. Τώρα, όμως, την κρίνουμε πολιτικά. Και θα πρέπει η ίδια αλλά και τα στελέχη της να απαντήσουν με σαφήνεια πού ήταν και τι έκαναν όταν οι προοδευτικοί πολίτες διαδήλωναν και συγκρούονταν με το καθεστώς εξουσίας στους φόνους του Νίκου Τεμπονέρα (1991), του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου (2008), του Παύλου Φύσσα (2013);
Αν η απάντηση στο ερώτημα πού ήταν είναι ο καναπές ή το εξοχικό τους, τα πράγματα είναι εύκολα. Αν ήταν με όσους κατήγγειλαν τότε τους δημοκράτες που διαδήλωναν, είναι ανατριχιαστικό. Είναι σαφές ότι το ερώτημα είναι προβοκατόρικο, αλλά η κ. Καρυστιανού δεν γεννήθηκε το 2013! Από τις δολοφονίες που συγκλόνισαν τη χώρα μέχρι τις κινητοποιήσεις των φοιτητών για το άρθρο 16 υπάρχουν ερωτήματα και πρέπει να απαντήσει με σαφήνεια. Εκτός και αν…
- Ο αγώνας για δικαιοσύνη, διαφάνεια, διαπλοκή είναι σημαντικός αλλά δεν ξεκίνησε στα Τέμπη. Δώσαμε αγώνες μέσα και έξω από τη Βουλή για πολλά χρόνια, όταν στελέχη ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. πρωταγωνιστούσαν και η Αριστερά αποκάλυπτε, όταν στη Βουλή κορυφαίοι υπουργοί έλεγαν ότι τραπεζικοί λογαριασμοί διεφθαρμένων συντρόφων τους ήταν αριθμοί τηλεφώνου, όταν έκρυβαν λίστες φοροφυγάδων, όταν περνούσαν καλά μεSIEMENS,NOVARTIS κ.λπ., κ.λπ. Τι έκανε τότε η κ. Καρυστιανού και τα στελέχη της;
Καλές είναι οι αναφορές για το «κακό» πολιτικό σύστημα για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά στη χώρα αυτή δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ευτυχώς έχουμε μνήμη και ιστορία.
- Επέλεξε να αντιγράψει τα επιχειρήματα του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου για το τρίτο μνημόνιο. Σεβαστή η άποψή της και θα ιδρώσουν τα στελέχη της, σε όποιο κανάλι αναγκαστούν να το στηρίξουν. Έχω μεγάλη απορία, όμως, για την αφωνία της στο ποιος μας οδήγησε στα μνημόνια και πώς έπρεπε να βγούμε. Πού ήταν στις τεράστιες διαδηλώσεις εναντίον των μνημονίων; Όταν η Ν.Δ. απέλυε δημοσίους υπαλλήλους, έκλεινε νοσοκομεία, απέκλειε πολίτες από νοσηλείες κ.λπ.;
- Προβάλλει συχνά η ίδια τη σχέση της με τη θρησκεία. Δικαίωμά της και αντιλαμβάνομαι πλήρως τη δύναμη και την παρηγοριά της πίστης. Ποτέ δεν έβγαλα φωτογραφίες με φόντο εικόνες, δεν έκανα δηλώσεις έξω από εκκλησίες και μοναστήρια (που χαίρομαι να πηγαίνω) και πάντα έψαχνα στα ιερά κείμενα την απάντηση σε σύγχρονα πολιτικά θέματα. Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο βρήκα την απάντηση για το δράμα των προσφύγων και στην Επιστολή προς Κορινθίους τον ορισμό της Αγάπης. Θεμιτό να έχει κάποιος τις θρησκευτικές του απόψεις, αθέμιτο να προβάλλει σχέσεις με εκκλησιαστικούς παράγοντες, σχέσεις με αγίους και άλλα γραφικά για να μαζέψει ψήφους.
Αυτά για την ώρα. Η συνέχεια όταν θα έχουμε πρόγραμμα, στελέχη και καταστατικό.
Το άρθρο του κ. Αλεξιάδη δημοσιεύθηκε στο 1voice.gr