Ο Γιώργος Παπαδάκης ξεπέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια και οικογενειακές απώλειες, μεγαλώνοντας με σκληρή δουλειά και αφοσίωση στην οικογένειά του.
Μεγαλωμένος αρχικά στον Κολωνό μέχρι τα δύο του χρόνια και στη συνέχεια στο Χαλάνδρι, ο Γιώργος Παπαδάκης διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του μέσα από δύσκολα, αλλά ουσιαστικά παιδικά και εφηβικά χρόνια. Η ζωή του τον έμαθε να αποφεύγει τα δράματα και να αντιμετωπίζει κάθε εμπειρία ως κομμάτι της καθημερινότητας. Από μικρή ηλικία, διακρινόταν για τη συνεχή δραστηριότητα και την επιμονή του, με έντονη περιέργεια, διάθεση για μάθηση και προσήλωση στη δουλειά. Η πορεία του τον οδήγησε στα τηλεοπτικά στούντιο, όπου ανέπτυξε την επαγγελματική του ζωή με συνέπεια και πάθος.
Η οικογένειά του υπήρξε καθοριστική στη ζωή του. Ο πατέρας του ήταν μαρμαράς και η μητέρα του ανέλαβε τη φροντίδα των παιδιών, ανάμεσα στα οποία ήταν ο Μάρκος, που έφυγε σε ηλικία 49 ετών, και η Μαρία, η οποία έπασχε από σύνδρομο Down και πέθανε στα 52 της χρόνια. Από τα 12 του, ο Παπαδάκης ξεκίνησε να εργάζεται σε διάφορες δουλειές για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια, από γκαρσόνι και μπετατζής μέχρι κουβαλητής και εργασίες σε εργοστάσια και περίπτερα. Παρά τα σχέδιά του να σπουδάσει κοινωνιολογία στο Παρίσι, χρειάστηκε να μείνει στην Ελλάδα για να συντηρήσει το σπίτι.
Η σχέση του με την αδελφή του Μαρία ήταν ιδιαίτερα τρυφερή. Ο Παπαδάκης θυμάται ότι από την εφηβεία του την έβγαζε έξω, προστατεύοντάς την και αντιμετωπίζοντας όποιον την κορόιδευε. Ο ίδιος κέρδισε την εμπιστοσύνη της και φρόντιζε να την εντάσσει στους κύκλους του, ενώ κατάφερε να οργανώσει και ένα πάρτι για να την παρουσιάσει στους συμμαθητές του. Η συμπεριφορά των συμμαθητών του τον συγκίνησε βαθιά, καθώς την αγκάλιασαν και την υποδέχθηκαν θερμά.
Η ζωή του Παπαδάκη σημαδεύτηκε από μεγάλες απώλειες γύρω στα 50 του χρόνια, όταν πέθαναν οι γονείς του και αργότερα ο αδελφός του Μάρκος. Από εκεί και πέρα ανέλαβε πλήρως τη φροντίδα της Μαρίας, η οποία είχε τη νοητική αντίληψη παιδιού 6-7 ετών, παρά την ηλικία της. Με μεγάλη ευαισθησία και προσοχή, ο Παπαδάκης φρόντιζε να την προστατεύει και να της εξηγεί κατά το δυνατόν όσα συνέβαιναν στην οικογένεια, διατηρώντας την ψυχολογική της ασφάλεια όλα αυτά τα χρόνια.