Αρνητική στάση από Ευρώπη και συμμάχους των ΗΠΑ, με πολιτικές εντάσεις και πρακτικούς περιορισμούς να μπλοκάρουν την αμερικανική πρωτοβουλία.
Αντί για τη στήριξη που επιδίωκε, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ βρέθηκε αντιμέτωπος με επιφυλακτικότητα και αποστάσεις από συμμάχους της Ουάσινγκτον, μετά την έκκλησή του για αποστολή πολεμικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε καλέσει άλλες χώρες να συμμετάσχουν «γρήγορα και με πολύ ενθουσιασμό» στην προσπάθεια αποκατάστασης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, σε μια κρίσιμη θαλάσσια αρτηρία για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, που έχει ουσιαστικά παραλύσει μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή στις 28 Φεβρουαρίου.
«Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν»
Παρά την έκκληση για βοήθεια, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε αντιφατικός, δηλώνοντας: «Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν», ενώ πρόσθεσε πως οι σύμμαχοι —ιδίως τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ— «θα όφειλαν να πηδήξουν πάνω και να μας βοηθήσουν».
Μάλιστα, υποστήριξε ότι ακόμη και η Κίνα θα «έπρεπε να τον ευχαριστήσει» για την έναρξη του πολέμου.
Αρνητική στάση από Ευρώπη και συμμάχους
Ωστόσο, οι αντιδράσεις υπήρξαν συγκρατημένες έως αρνητικές. Η Βρετανία και η Γερμανία απέρριψαν το ενδεχόμενο αποστολής ναυτικής δύναμης, ενώ η Ιαπωνία και η Αυστραλία ξεκαθάρισαν ότι δεν προτίθενται να στείλουν στρατιωτικά μέσα.
Αναφερόμενος στη συνομιλία του με τον πρόεδρο της Γαλλία, Εμανουέλ Μακρόν, ο Τραμπ σχολίασε ότι «στην κλίμακα από το μηδέν ως το δέκα, θα έβαζε οκτώ», σημειώνοντας πάντως πως «δεν ήταν τέλεια».
«Είναι αληθινά απίστευτο αίτημα»
Ειδικοί εκτιμούν ότι η στάση των συμμάχων συνδέεται τόσο με πολιτικούς όσο και με πρακτικούς λόγους. Ο αναλυτής Φίλιπ Γκόρντον χαρακτήρισε το αίτημα «αληθινά απίστευτο», επισημαίνοντας ότι οι ΗΠΑ ζητούν στήριξη μετά από περίοδο εντάσεων, δασμών και επικρίσεων προς τους συμμάχους.
Όπως ανέφερε, για έναν Ευρωπαίο ηγέτη είναι δύσκολο να δικαιολογήσει την έκθεση στρατιωτικών δυνάμεων σε κίνδυνο για μια επιχείρηση που δεν σχεδιάστηκε από κοινού.
Περιορισμένες δυνατότητες και επιφυλάξεις
Πέρα από την πολιτική διάσταση, αναδεικνύονται και ζητήματα επιχειρησιακής ικανότητας. Σύμφωνα με αναλυτές, το ΝΑΤΟ δεν διαθέτει επαρκείς ναυτικές δυνάμεις για μια τέτοια αποστολή, ενώ μέρος του εξοπλισμού των ευρωπαϊκών χωρών χρησιμοποιείται ήδη σε άλλα μέτωπα.
Την ίδια ώρα, εκτιμάται ότι ορισμένοι σύμμαχοι ίσως προσφέρουν περιορισμένη υποστήριξη, όπως επιμελητειακή βοήθεια, χωρίς όμως να αλλάξουν τη βασική τους στάση.
Η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει ότι, παρά την αμερικανική πίεση, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής ουσιαστική διεθνής ανταπόκριση για στρατιωτική παρουσία στα Στενά του Ορμούζ.